ΧΡΗΣΤΟΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

Επιτροπή Εργασίας Super League: Πιασάρικη απόφαση, αλλά ελλιπέστατη

Πιασάρικη απόφαση η συγκρότηση «Επιτροπής Εργασίας» (working group) στο πλαίσιο της Super League με αντικείμενο τον σχεδιασμό της επόμενης μέρας στο ελληνικό ποδόσφαιρο, όσον αφορά τουλάχιστον στην πρώτη κατηγορία. Ελλιπέστατη, βεβαίως, καθώς καμία κατηγορία δεν υπάρχει αφ’ εαυτής, μόνη της στον αέρα, χωρίς να στηρίζεται σε μια ή περισσότερες ακόμη σε ένα σύστημα που διασφαλίζει τη βασική προϋπόθεση της εναλλαγής (υποβιβασμός – προβιβασμός) με αγωνιστικά, κάθε φορά, κριτήρια.

Ηθικόν δίδαγμα: Θα ήταν επαρκέστερη και αντιπροσωπευτικότερη μια Επιτροπή στην οποία θα μετείχε το σύνολο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ακόμη καλύτερα μια Επιτροπή με τη συμμετοχή της κυβέρνησης, ώστε να εξελίσσεται ένας διάλογος με τη συμμετοχή αυτών που, σε τελευταία ανάλυση, θα πάρουν τις τελικές αποφάσεις.

Σε κάθε περίπτωση πάντως ακόμη και αυτή η λειψή Επιτροπή είναι ένα πρώτο βήμα. Αν, μάλιστα, κρίνουμε από την συμμετοχή σε αυτή κάποιων από τους εκπροσώπους των ομάδων με μεγάλο ειδικό βάρος (Ολυμπιακός κ.λ.π.) υπάρχουν καλές πιθανότητες να προκύψει μια κάποιαν θετική εξέλιξη.

Άλλωστε, μια ανάλογη Επιτροπή Εργασίας δύσκολα μπορεί να αποστεί από μερικές βασικές διαπιστώσεις για τον μέλλον του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα.

Η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, η διασύνδεση (επιτέλους) με την αγορά και τις επιχειρήσεις (όταν λειτουργήσουν και πάλι), ο εκσυγχρονισμός της οργάνωσης και της λειτουργίας της Λίγκας, η θέσπιση κανόνων συμπεριφοράς απέναντι στο ποδοσφαιρικό προϊόν είναι ζητήματα που εύκολα επισημαίνει και επιλέγει να αντιμετωπίσει ο καθένας στη χώρα, που καλείται να ασχοληθεί με το παρόν και το μέλλον του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Που βρίσκεται το πρόβλημα; Εκεί που τοποθετείται πάντα. Και η Επιτροπή αυτή είναι από την ίδρυση της υπονομευμένη, καθώς καλείται να διασκεφθεί, να λειτουργήσει και να καταλήξει σε ένα περιβάλλον που διαμορφώνεται στις βασικές αρχές του από δυνάμεις εκτός Super League, δηλαδή από τις ισορροπίες που διαμορφώνονται στην ΕΠΟ.

Είναι από πολύ δύσκολο, έως αδύνατο να προχωρήσει οποιαδήποτε απαραίτητη και αναγκαία καινοτομία στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο αν δεν προηγηθεί η πλήρης και οριστική ανατροπή του σημερινού μοντέλου λειτουργίας της ΕΠΟ και δεν τεθεί αυτό το οργανωτικό και λειτουργικό καφενείο υπό σκληρή κηδεμονία.

Αν, δηλαδή, και σε εθνικό επίπεδο δεν αλλάξουν άρδην οι ισορροπίες ανάμεσα σε επαγγελματικό και ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και δεν οδηγηθεί το δεύτερο στο περιθώριο των κέντρων αποφάσεων, περιορισμένο να διαχειρίζεται τον μικρόκοσμο του και τίποτε περισσότερο.

Για να συμβεί αυτό χρειάζεται άμεσα, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, να αλλάξουν ριζικά οι διατάξεις του καταστατικού της ΕΠΟ για την σύνθεση της Γενικής Συνέλευσης, τη σύνθεση της Εκτελεστικής Επιτροπής και τη διαδικασία εκλογής των οργάνων της Ομοσπονδίας με βάση ένα σχέδιο που θα διευκολύνει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο να αναλάβει, στην ουσία, τη διοίκηση του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Χωρίς τις αλλαγές αυτές μην περιμένετε καμία εξέλιξη στο σημερινό χάος και στην σκληρή επικυριαρχία κάτι περίεργων υδραυλικών με οχτώ σωματεία (δέκα λένε ότι έχουν μόνο στις εκλογές) σε ανώνυμες εταιρείες που διαχειρίζονται και παράγουν προϊόν δεκάδων εκατομμυρίων, με την επίκληση «της ενότητας του ποδοσφαίρου» και μιας «εκ γενετής ιδιάζουσας πρωτοπορίας του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου απέναντι στο επαγγελματικό».

Μόλις αποκατασταθούν και στην Ελλάδα οι ισορροπίες που διεθνώς ισχύουν στις σχέσεις επαγγελματιών και… υδραυλικών, θα δημιουργηθεί ο κατάλληλος χώρος για όλες εκείνες τις αλλαγές που κραυγάζει ότι χρειάζεται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Έως τότε θα κάνουν κουμάντο δυο υδραυλικοί, τρεις καφετζήδες, κάποιοι συνταξιούχοι και πέντε – έξι επαγγελματίες πρόεδροι Ενώσεων, που θα αντιστέκονται σκληρά στις αλλαγές υπερασπιζόμενοι την… οικονομία του αθλήματος!

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

To Top