ΧΡΗΣΤΟΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

Η πανδημία που δίνει την «ευκαιρία» επανεκκίνησης στο ελληνικό ποδόσφαιρο

super league

Αυτή η στήλη πρώτη έθεσε το θέμα της «διοικητικής» ολοκλήρωσης των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων στη χώρα και το συνακόλουθο ζήτημα της απολύτως αναγκαίας αναδιάρθρωσης των εθνικών κατηγοριών, ειδικώς των τριών «επαγγελματικών» (ο Θεός να τις κάνει).

Η λογική ήταν απλή. Ο ορυμαγδός των εξελίξεων στο θέμα του κορωνοϊού και η ασφαλώς προβλέψιμη λήξη του συναγερμού το καλοκαίρι (στο ιδανικό σενάριο) αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για το ελληνικό ποδόσφαιρο να ρυθμίσει παραγωγικά τα του οίκου του υπό το φως των νέων εξελίξεων και με δεδομένη την πλήρη αποτυχία της αναδιάρθρωσης του αφελή Βασιλειάδη, στην οποία τον οδήγησε, για γνωστούς λόγους, ο γνωστός Γκαγκάτσης.

Στο πλαίσιο αυτό προτάθηκε ένα απλό μεν, λειτουργικό δε σχέδιο αναδιάρθρωσης των επαγγελματικών κατηγοριών (δύο επαγγελματικές κατηγορίες με σύνολο 48 ομάδων, η SL1 με 16 ομάδες και η SL2 με δύο ομίλους των 16 ομάδων ο καθένας) στη λογική πως η δυναμική μιας «δεύτερης» κατηγορίας είναι απείρως αποδοτικότερη από αυτή μιας «τρίτης» κατηγορίας. Κάθε αντίρρηση δεκτή όμως αν έχει επιχειρήματα και εδράζεται σε στέρεες οικονομικές βάσεις.

Παράγωγα αυτής της πρότασης θεωρούνται η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του συνόλου του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, η ένταξη στη διαδικασία αυτή και των αγώνων του Κυπέλλου (που πρέπει να ξαναγίνει ακραιφνώς επαγγελματικό), η αναβάθμιση της οργάνωσης και λειτουργίας των επαγγελματικών Λιγκών (ίσως και η ενοποίηση τους σε μια), η δυναμική διαφοροποίηση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου από το ερασιτεχνικό κλπ.

Σε μια ανάλογη νέα τάξη πραγμάτων είναι η ώρα να αντιμετωπιστούν από την αρχή βασικά ζητήματα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου με κυρίαρχα τον χαρακτήρα των ΠΑΕ (ανώνυμες εταιρείες με σκοπό το κέρδος) και τη σύνδεση του αθλήματος με την αγορά, τις επιχειρήσεις, αλλά και το κράτος.

Για να ξεκινήσει η συζήτηση αυτή και να καταστεί ενδιαφέρουσα και παραγωγική χρειάζεται να λυθούν χωρίς καθυστέρηση οι εκκρεμότητες της περιόδου 2019/2020 και η απόφαση όλων των εμπλεκόμενων να ξεκινήσουν σήμερα και όχι αύριο οι διαδικασίες για τον νέο σχεδιασμό του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα.

Είναι περίεργο που μια πανδημία και η κρίση που προκάλεσε να αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία για μεγάλες και δομικές αλλαγές, αλλά αυτή είναι η φύση του ανθρώπου και των σχημάτων που βρίσκουν ευκαιρίες ακόμη και στην χειρότερη περίοδο της ζωής τους. Αρκεί να είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν στις προκλήσεις με πνεύμα ελεύθερο κι όχι να παραμένουν εγκλωβισμένοι στα στερεότυπα του παρελθόντος.

Εννοείται πως στο πλαίσιο των αλλαγών αυτών περιλαμβάνεται και η ΕΠΟ, η δομή της, η οργάνωση, η λειτουργία της και η διοίκηση της. Χωρίς την επικαιροποίηση του τρόπου λειτουργίας της ομοσπονδίας καμία άλλη αλλαγή δεν μπορεί να αποδώσει. Σχέδια αλλαγών, όπως αυτά που (υποτίθεται πως) επεξεργάζονται FIFA και UEFA, ίσως αποδειχθούν επαρκή για τη μετάβαση σε μια νέα τάξη πραγμάτων.

Τι χρειάζεται να συμβεί για να ξεκινήσει αυτή η περίοδος αλλαγών, που μπορεί να αναδιαρθρώσει την εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου και να το καταστήσει έτοιμο να εισπράξει από την αγορά όταν, μετά το τέλος της κρίσης, το ελατήριο θα αρχίσει να εκτοξεύεται, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις; Ποια είναι η πρώτη, απλή και νόμιμη, ενέργεια που θα ξετυλίξει το κουβάρι;

«Η χρονιά ολοκληρώθηκε, ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής, η υπόλοιπη βαθμολογία είναι η γνωστή που προκύπτει από τη λήξη της κανονικής περιόδου, δεν υποβιβάζεται κανείς, προβιβάζονται οι δύο πρώτοι της βαθμολογίας της Super League 2». Τα υπόλοιπα είναι πολύ εύκολα, τόσο που δεν χρειάζεται καν να τα ανακαλύψει κανείς. Τα βρήκαν άλλοι πριν από εμάς…

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

To Top