17.3 C
Athens

Πιέρ Κουντέ, το πολυεργαλείο που θα γεμίσει τον άξονα του Ολυμπιακού

Το FWS βάζει στο κάδρο το νέο μεταγραφικό απόκτημα των Ερυθρόλευκων και πραγματοποιεί μια πρώτη σύγκριση με τον Μαντί Καμαρά - Πού υπερτερεί και τι πρέπει να βελτιώσει ο Κουντέ

ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ

Χρειάστηκε να περάσουν τρία χρόνια για να ξαναχτυπήσει ο Ολυμπιακός την πόρτα και να επιδιώξει να κάνει δικό του τον Πιέρ Κουντέ. Ο Καμερουνέζος διεθνής κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του σε σούπερ ηλικία (26) και προερχόμενος από δύο μεγάλα πρωταθλήματα.

Για τον Κουντέ ο Ολυμπιακός είναι το υψηλότερο άλμα, αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας το πέρασε σε Μάιντς και Γρανάδα να παλεύει για τη σωτηρία και την άνοδο στη μεγαλύτερη κατηγορία αντίστοιχα. Πλέον, ξεκινά μια διαφορετική καθημερινότητα, η οποία έχει κύριο χαρακτηριστικό της την πίεση του πρωταθλητισμού και τις υψηλές απαιτήσεις στην Ευρώπη.

Δεν πήρε ποτέ την ευκαιρία που έψαξε με ζέση όταν βρισκόταν στην Ατλέτικο Μαδρίτης, αλλά η Γρανάδα αποτέλεσε για εκείνον το μεγαλύτερο σχολείο: Σε μια ομάδα που διαρκώς προχωρούσε σε μεγάλες αλλαγές στο ρόστερ της έμαθε που πρέπει να βελτιωθεί για να βρεθεί στο υψηλό επίπεδο και μάλιστα

Είχε την ευκαιρία να παραμείνει στη χώρα της Ιβηρικής, αλλά προτίμησε τη Μάιντς: Τότε ήταν που τον ήθελε ο Ολυμπιακός, αλλά η γερμανική ομάδα έστρωσε «χρυσάφι» στην Ατλέτικο. Και λέμε χρυσάφι, γιατί απλούστατα, ουδέποτε έγραψε συμμετοχή με την πρώτη ομάδα και πωλήθηκε αντί 7.500.000 ευρώ.

Ο τότε προπονητής του στη Γρανάδα, Χοσέ Λουίς Όλτρα τον καθιέρωσε στη μεσαία γραμμή γιατί είχε όλα τα χαρακτηριστικά που έψαχνε. Δύναμη, ένταση, κουβάλημα μπάλας, σκοράρισμα: Ο απαραίτητος κρίκος στη σύνδεση της μεσαίας με την επιθετική γραμμή.

Χρησιμοποιήθηκε – ελάχιστα – πίσω από τον επιθετικό, αρκετά ως αμυντικός μέσος (για την ακρίβεια ως deep lying playmaker) και ως επί το πλείστον ως box to box μέσος: Πολυεργαλείο με έφεση στο να ανεβάσει την ταχύτητα του παιχνιδιού και να αλλάξει τον ρυθμό προς όφελος της ομάδας του. Μεγάλη ένταση και ασφυκτικό πρες που περιορίζει την κυκλοφορία του αντιπάλου.

Με 20 συμμετοχές στην εθνική του ομάδα και στόχο να τις κάνει ακόμα περισσότερες (υπάρχει και το Κόπα Άφρικα μεσούσης της σεζόν, οπότε το πιθανότερο είναι να τον στερηθεί ο Ολυμπιακός σε κρίσιμο κομμάτι της χρονιάς), ο Κουντέ έπιασε Λιμάνι για να καλύψει το κενό του Καμαρά.

Κι όμως, τα στοιχεία που διαθέτει στο παιχνίδι του δεν είναι – πολύ – κοντά σε αυτά που έδωσε ο μέσος από τη Γουινέα στους Ερυθρόλευκους.

Ο Κουντέ έχει μεγαλύτερη φυσική δύναμη, ξέρει να προστατεύσει την μπάλα καλύτερα και να παίξει με πλάτη για να διατηρήσει την κατοχή όταν πιέζεται. Του αρέσει να κάνει μέτρα με την μπάλα και να την κουβαλάει μέχρι την αντίπαλη περιοχή χωρίς να παίζει με πολλές κοντινές πάσες: Δεν είναι ο τύπος μέσου που θα μοιράσει με γρήγορες κοντινές πάσες το παιχνίδι.

Παρόλα αυτά, έχει έφεση στη μακρινή βαθιά μεταβίβαση στο ανοιχτό γήπεδο: Εκεί όπου η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς χτυπά παραδοσιακά στο επιθετικό τρανζίσιον. Ο Καμερουνέζος βολεύεται σε σύστημα 4-3-3, 4-2,3-1 και 3-4-3 περισσότερο κι από άλλες διατάξεις.

Για box to box μέσος, ο Κουντέ έχει μεγάλη έκρηξη στα πρώτα μέτρα και ακόμα κι όταν υπάρχει… πολυκοσμία στον άξονα, φροντίζει να βρίσκει λύσεις πετώντας την μπάλα σωστά και με μακρινή μπαλιά στους εξτρέμ για να πιάσει απροετοίμαστη την αντίπαλη άμυνα.
Θυμίζουμε πως αυτό είναι κάτι που το κάνει πολύ και ο Γιαν Εμβιλά, ο οποίος όμως είναι διαφορετικού τύπου χαφ.

Αν και ο Κουντέ διακρίνεται για το πολύ καλό σουτ που έχει και για την έξτρα απειλή που μπορεί να προσφέρει όταν πατά στην αντίπαλη περιοχή, δεν θα λέγαμε πως είναι το ίδιο καλός στο αμυντικό σκέλος, αλλά και στην τελική πάσα.

Είναι δύο συγκεκριμένα σημεία στο παιχνίδι του, τα οποία χρειάζονται βελτίωση αν θέλει να γίνει ένας πραγματικά πλήρης μέσος. Ίσως αυτός να είναι και ο βασικός λόγος που έχασε τη θέση του στη Μάιντς με την αλλαγή προπονητή:

Για μια ομάδα που μάχεται για τη σωτηρία, το να μπεις φουριόζος στις φάσεις, να κάνεις τάκλιν και να αμυνθείς του… θανάτου είναι σημαντικοί παράμετροι για να έχεις θέση στην ενδεκάδα, ειδικά όταν τα (βαθμολογικά) περιθώρια στενεύουν.

Όσον αφορά στην τελική πάσα; Η κάθετη που θα ξεκλειδώσει τις κλειστές άμυνες είναι κάτι που και ο ίδιος, αλλά και προπονητές του έχουν παραδεχθεί πως έχει μεν βελτιώσει, αλλά δεν έχει φτάσει σε σημείο να έχει διάρκεια.

Αναμφίβολα, με την προσθήκη του ο Ολυμπιακός κερδίζει έναν μέσο που θα γεμίσει πολύ τη μεσαία γραμμή και που έχει όλα τα φόντα να αποτελέσει παίκτη-κλειδί στο επιθετικό τρανζίσιον.

Έναν παίκτη με εκπληκτικά φυσικά προσόντα που μπορεί να παίξει ως παρτενέρ του Εμβιλά ή να γίνει ο έξτρα ποδοσφαιριστής στο 4-3-3 που θα ενισχύσει το συμπαγές μπλοκ των Ερυθρόλευκων σε απαιτητικές αναμετρήσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Οι Ερυθρόλευκοι και ο μήνας της κρίσης για Βίτορ Περέιρα και Φενέρ

Σε έλλειψη αυτοπεποίθησης και απουσία σημαντικών παικτών ελέω τραυματισμών αποδίδει την κακή εικόνα της Φενέρμπαχτσε o Πορτογάλος, με τους φίλους του τούρκικου συλλόγου να του ασκούν πίεση λίγες μέρες πριν το ματς με τον Ολυμπιακό

Ολυμπιακός Χάντμπολ: Σπουδαία κίνηση με Οστρούσκο!

Οι Ερυθρόλευκοι βρήκαν στο πρόσωπο του Ουκρανού τον αντικαταστάτη του άτυχου Ρακότσιγια που υπέστη ρήξη χιαστού σε φιλικό προετοιμασίας και θα χάσει τη σεζόν

Ολυμπιακός – Απόλλων 4-1: Οι ερυθρόλευκοι πανηγυρισμοί στις κερκίδες μετά την εμφατική νίκη (vid)

Ο Ολυμπιακός ήταν καταιγιστικός κόντρα στον Απόλλωνα Σμύρνης και με το εμφατικό 4-1 πανηγύρισε την πρώτη νίκη πρωταθλήματος μπροστά στον κόσμο του! Η κάμερα του...

Άρης: Ο Τζέγκο έδωσε το φιλί της ζωής στον Μάντζιο

Ο Αυστραλός μέσος επέστρεψε στο πλάι του Λούκας Σάσα και χάρισε την πρώτη «ασυλία» στον Άκη Μάντζιο, που κατάλαβε ότι οι λύσεις για τους Κίτρινους εντοπίζονται στην περσινή τους συνταγή

Αυτά που πραγματικά είπε ο Όσκαρ Γκαρθία: «Δέχτηκα ένα ρολό ταμειακής και το χείλος μου εξερράγη»

Διαβάστε στο FWS όσα πραγματικά δήλωσε ο Όσκαρ Γκαρθία στο sofoot.com για τον τραυματισμό του στην Τούμπα και όχι αυτά που βολεύονται να μεταφράζουν τα γνωστά και μη εξαιρετέα σάιτ...

Οι Ιταλοί ήρθαν κατευθείαν από το μέλλον

Ο Ανδρέας Καταχανάς γράφει για τη χρυσή γενιά των Ιταλών που με μέσο όρο ηλικίας τα 23,8 έτη κατέκτησε την 7η ευρωπαϊκή κούπα και αντιπαραβάλλει την πρόοδο της ομάδας του Ντε Τζόρτζι συγκριτικά με εκείνη της Ελλάδας